Gruźlica rozsiana prosówkowa skóry (tuberculosis miliaris cutis disseminata, tuberculosis exanthematica) występuje rzadko i to prawie wyłącznie u dzieci, w postaci osutki, najczęściej po ostrych cho robach zakaźnych. Cierpienie to może zjawiać się jako pierwszy objaw ogólnej gruźlicy prosówkowej. Na całej powierzchni skóry, albo tylko na jej pewnej części, np. twarzy, występują drobne punkcikowate, pła skie grudki, pęcherzyki i krosty, wkońcu — owrzodzenia, o zabarwie niu sinawem, brunatno-czerwonem, ułożone niekiedy w grupy. Spostrzegano również wysypkę ostrą z wynaczynieniami, podobną a o plamicy, umiejscowioną na tułowiu i kończynach. Ze względu na uogólnioną gruźlicę ustroju zejście śmiertelne bywa częste. Niekiedy po kilkunastu dniach wysypka ustępuje samoistnie, pozostawiając plamy barwikowe. Badania histologiczne nie wykazują, pomimo wielkiej ilości laseczników gruźliczych, cech znamiennych dla gruźlicy, a tylko drobne ogniska martwicowe z zaczopowanemi naczyniami i tkankę ziarninową. Taka budowa tkanki wskazuje na małą ilość niweczników, t. j. sił obronnych ustroju.
W razie międzypalcowego umiejscowienia odcisków można nosić krążki odciskowe, przyrządzone z waty prasowanej, filcu lub gumy. Na sto¬pach i dłoniach, a szczególniej palcach rąk, po ropieniu, powstałem po urazie, tworzy się powolli guz wystający, przewężony zazwyczaj u na¬sady, wielkości ziarnka grochu — orzecha laskowego, gładki lub ziar¬nisty, żywo-czerwony. Rumienie mogą ustąpić w parę tygodni, nie pozostawiając po sobie widocznych zmian, tylko wzmożoną wrażliwość na zimno. Odmrożenia silniejsze, szczególniej zakażone bakterjami ropnemi, mogą trwać miesiącami, pozostawia¬jąc po sobie blizny.